Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Να μου φιλήσεις τη Ζωίτσα…», ένα διήγημα της Λιάνας Μιχελάκη

Μεσημέρι Σαββάτου. Ένα μεσημέρι ζεστό, παράξενο για την εποχή. Ο Απρίλης αυτός ήταν πράγματι πολύ ζεστός, μα συνάμα προνόησε να ντύσει τα πάντα γύρω του με την πολύχρωμη φορεσιά τους. Τα δέντρα γεμάτα άνθη, με φύλλα πολύχρωμα και παιχνιδιάρικα, επιτρέποντας στο απαλό αεράκι του Απρίλη να  τα χαϊδεύει και να τα λικνίζει με ρυθμούς χορευτικούς. Τα παρτέρια επίσης στα λιγοστά πάρκα της πόλης καταπράσινα κι αυτά! Ένα άρωμα μεθυστικό από τους λεμονανθούς και τις νεραντζιές, που δέσποζαν κατά μήκος

Συνεχίστε...

«Ιστορίες κάτω από τ’ αστέρια…», ένα διήγημα της Νίκης Μπλούτη-Καράτζαλη

   ‘’Καλώς τον… Πού γύριζες τόσες ώρες ρε παιδί; Ανησύχησα. Τι έγινε, βρήκες τίποτα ή τζάμπα έφαγες τη μέρα σου εκεί έξω;’’ Ρώτησε ο ηλικιωμένος τον νεαρό μόλις σίμωσε κοντά του.    Ο Αντώνης τον χαιρέτησε συνοφρυωμένος, με μια κίνηση του κεφαλιού και βάλθηκε να φτιάχνει τα πράγματά του. Αμίλητος και συννεφιασμένος ξάπλωσε στη δικιά του πλευρά με τα χαρτόκουτα για στρώμα. Ο γέρος τα είχε τραβήξει κάτω από το υπόστεγο, το ένα δίπλα στ’ άλλο, όταν είδε πως γέμισε ο ουρανός με μυριάδες αγριεμένα

Συνεχίστε...

«Η Κυρά Της Ρω – Αρμόδια Πολιτισμού», ένα ποίημα του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Αφιερώνεται στον ήρωα Καρδιτσιώτη Σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο α) τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένεια για τον άδικο χαμό του, αλλά και β) τον συμβολισμό ότι αυτοί οι Ακρίτες (Κυρά της Ρω, Γ.Μπαλταδώρος κ.ά.) μένουν πάντα στη μνήμη μας ως προασπιστές του Ελληνισμού και Πολιτισμού μας. Ι.Σ.Ι.Αυτή, που στέψαν αρμόδια του Πολιτισμού, βάζει τη μασέλα της σε ποτήρι και κοιμάται στου Μορφέα την αγκάλη, στου Μανδραγόρου, κάποτε στου Ενδυμίωνος και

Συνεχίστε...

«Γυρνώ σελίδες πίσω στ’ όνειρο», ένα ποίημα της Ασημίνας Λεοντή

Κοιτούσα το ρολόι,δύο και τέταρτο… μεσάνυχτα.Η ώρα που τα όνειρα πλαγιάζουνκι οι φιλοδοξίες αποχαιρετούν τις συζητήσεις.Σαν δόλωμα μια συνήθειαν' ανοίγω βιβλία με τίτλους μνήμης.Να φυλλομετρώ τους απόηχουςπου κάνει μια πρωτόλεια λάμψη από χαράστο κιτρινισμένο βλέμμα μιας παλιάς σου λέξης,που ξεθώριασε στο μόχθο της μελάνης.

Γυρνώ σελίδες πίσω στ' όνειρο.Υπνοβατώ με τα ακροδάχτυλαστις συλλαβές των δύσβατων λημμάτων.Σε ψάχνω…σ'

Συνεχίστε...

«Το έθιμο του Ζαφείρη», ένα διήγημα του Οδυσσέα Νασιόπουλου

-Έλα εδώ Γιαννάκη, πάρε αυτό το καλάθι, έχει μέσα κόκκινα αυγά, κουλούρια, δυο τσουρέκια κι άλλα πασχαλινά, να τα πας στο παππού σου. -Μα Μαμά, με περιμένει η παρέα μου. -Άστους, να περιμένουν, άντε πήγαινε τώρα και γρήγορα. Μετά κάνε ό,τι θες, τον μάλωσε η μητέρα του. -Καλά μαμά, πάω, είπε ο μικρός δυσανασχετώντας. -Παππού, παππού! φώναξε ο μικρός και έκρουε την πόρτα. Ήταν σχεδόν μισάνοιχτη και μπήκε μέσα -Παππού, παππού! ξαναφώναξε, πού είσαι; Κοίταξε από δω, κοίταξε από κει, τίποτα.

Συνεχίστε...

«Αυτεξούσιοι», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Μας πάει όπου θέλει η ζωήή όπου θέλουμε εμείς την πάμε;Τόσες δικαιολογίεςτόσες αιτιάσεις για την αποτυχίαδυσκολεύεσαι να τις πιστέψεις.Από νωρίς συναντάμε εμπόδιαδυσκολίες μεγάλεςμα όλα αυτά είναιγια να τα ξεπερνάμε.Άλλοι ξεκινάνε από το πρώτο σκαλίκι άλλοι από τη μέση της σκάλαςη κοινωνία μαςδεν είναι δίκαιηκαι τι μ’ αυτόπρέπει να τρέξουμε μπροστάν’ αγωνιστούμενα δώσουμε νόημα στη ζωήγια να την πάμε όπου θέλουμε εμείςόχι

Συνεχίστε...

«Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος (ο Αχάσβερος), του ποιητή Σταματίου Βάλβη (+1916)», γράφει ο Πολυχρόνης Στεφ. Νταλάσης

  Ἀπὸ τὴν (ἄγνωστη;) παράδοση καὶ ποίηση τοῦ Θείου Πάθους   [Ἀφιερώνεται στὴν αγαθή μνήμη τοῦ παπποῦ μου Βασιλείου Γ. Νταλάση (1850-1912) ὡς ἐπίσης  καὶ τῶν γονέων μου Στεφάνου Β. Νταλάση (1896-1979), καὶ Ἀγόρως  Νταλάση (τὸ γένος Ἀναστ. Δ.  Λάππα 1897-1972) γιὰ τἠν ἀγάπη τους καὶ τὸ μεράκι τους ποὺ είχαν   γιὰ μένα γιὰ τὴν πρόοδο  καὶ τὰ γράμματα σὲ καιρούς  δύσκολους.]

Προλεγόμενα:-Ἡ  «Ποικίλη Στοά» καὶ ὁ ἐκδότης  της Ἰωάννης Ἀρσένης.-Ὁ θρυλικὸς Ἀχάσβερος καὶ ὅσοι

Συνεχίστε...

«Πρώτη φορά», ένα ποίημα της Πόπης Κλειδαρά

Δεν είχα διάθεση να βγωκι έμεινα να κοιτώ τον ορίζοντα…τα πουλιά έσχιζαν τον ουρανόκαι το τοπίο ζωντάνευε.Κρατούσα τον καμβά της θλίψης μουκαι θέλησα να μη ζωγραφίσω αυγερινό και ξεκίνημα.Είπα τελικά πως θα γράψω με χρώμα μια ιστορίαπου θα κινείται, θα αναπνέει, θα χορεύεικαι πάλι απ’ την αρχή. Για εσένα.Έτσι έγραψα πρώτη φορά ένα τραγούδιπου χαίρεσαι όταν τ’ ακούςκαι που λυπάσαι όταν τελειώνει.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music