Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Δίχως σου», ένα ποίημα της Κικής Γκόβαρη

Δίχως σου…Σκιά από κερί σβησμένο.Ηχώ από βουβή κραυγή.Οπτική απάτη σε αόρατο θίασο πλανόδιων ταχυδακτυλουργών.Θρόισμα πεσμένων φύλλων σε χρόνο φυλλοβόλο.

Στιγμή τετελεσμένου «τώρα»-σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο από μια ανάσα προσδοκώμενου-ζώσα;

Μνήμη ή φαντασία;Σ’ αέναη επανάληψη σύγχυσης.Όνειρο στο σχεδόν.Επί του σχεδίου, ούτε λόγος!

Τα ρέστα μου σε χαμένη παρτίδακι ο σημαδεμένος άσος στο μανίκι σου.<br

Συνεχίστε...

«Μπλουζ – Μια μέρα γιορτής», ένα ποίημα του Ρογήρου Δέξτερ

[για την Ελένη]

I

Ίσως κυλήσουν πάλι τα νεράΠου θα σε φέρουνΑύριο κοντά μουΉ πιο μακριάΑπό τα δόντιαΠλήθους συγκεντρωμένουΣε αμμουδιές και σε πλατείεςΓια να ζητωκραυγάσειΤού χρόνου τα ασήμανταΠου όμως μοιάζει να κυλάΣαν τα νερά που λέω πως θα σε φέρουνΣήμερα ίσως αύριο σε μιαν άκρη τού ύπνουΑπό τα υψωμένα βουνάΚαι των ονείρων τις κορυφώσειςΔίπλα στην έρημό μουΝα γίνεις όασηΓια όσους σταματούν εκεί

Συνεχίστε...

«Η όμορφη μηλιά», ένα παραμύθι της Λιάνας Μιχελάκη

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν πολλά χρόνια, ήταν ένα όμορφο χωριό, χτισμένο στην καταπράσινη πλαγιά ενός βουνού. Το χωριό αυτό είχε μικρά και όμορφα σπιτάκια, χτισμένα από πέτρα, με όμορφα επίσης κεραμίδια. Πάνω στα κεραμίδια των σπιτιών κατοικούσαν γάτοι, με όμορφες φουντωτές ουρές και  μάτια λαμπερά, που έλαμπαν κάθε βράδυ μέσα στο πυκνό σκοτάδι. Στο χωριό αυτό υπήρχαν επίσης πολύ όμορφα λουλούδια, με χρώματα εξωτικά, καθώς επίσης και πανέμορφες φουντωτές μηλιές, με κατακόκκινα, λαχταριστά

Συνεχίστε...

«Δονκιχωτισμός σε οπισθοχώρηση», ένα ποίημα της Κικής Γκόβαρη

Θα φτιάξω μια χάρτινη πανοπλία…Μελανοποίκιλτη!Με λέξεις σε κάθε σπιθαμή…

Να θαμπώνουν και ν’ αποκαλύπτουν συνάμα τα ξεκάθαρα.

Ν’ αλλάζουν νόημα, ανάλογα με το διάβα του ματιού …Ν’ αλλάζουν νόημα ανάλογα με τον «αντίπαλο».

Να ‘χουν προβλέψει κάθε πιθανό χτύπημα.Να μ’ έχουν ματώσει εντός μου, προτού με βρει το πλήγμα έξωθεν.

Να θες να τις ψηλαφίσεις και να τις ξεγυμνώσεις μία προς μία,χωρίς να μπορείς

Συνεχίστε...

«Λέσχη Ανάγνωσης Εταιρείας Συγγραφέων» [Δελτίο Τύπου]

Η Εταιρεία Συγγραφέων με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνει τη συνέχιση των συναντήσεων της Λέσχης Ανάγνωσης σε μηνιαία βάση, όπως συνέβαινε και στα επτά προηγούμενα χρόνια της λειτουργίας της, όταν διαβάστηκαν μεταπολεμικοί συγγραφείς (Ιωάννου, Κοσμάς Πολίτης, Ταχτσής, Χατζής), αλλά και βραβευμένα βιβλία πεζογραφίας μελών της Εταιρείας, που συζήτησαν με τα μέλη της Λέσχης, ενώ επίσης οργανώθηκαν θεατρικές βραδιές.Η Λέσχη Ανάγνωσης της Εταιρείας Συγγραφέων θα έχει συναντήσεις στα γραφεία της

Συνεχίστε...

«4x με Τ», ένα διήγημα του Κωνσταντίνου Καστραντά

Φταίει αυτός ο ηλίθιος πίνακας. Έχουνε βάλει τους ορόφους δίπλα στις φάσεις και όταν βραχυκυκλώνεις πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Κάθομαι σε μια παλέτα που κάποιος έχει παρατήσει στο μηχανοστάσιο και κοιτάω το χέρι μου. Θα έπρεπε να είχε καεί, θα έπρεπε να είχε σταματήσει η καρδιά μου. Όμως, ενώ είδα το καλώδιο να λιώνει στο χέρι μου, το ίδιο το χέρι μου δεν έχει πάθει τίποτα. Μονάχα έπεσα και ίσως είμαι λίγο ζαλισμένος. Ο πίνακας έχει καεί βέβαια. Μάλλον στάθηκα τυχερός. Πρέπει να βγω έξω

Συνεχίστε...

«Καταφυγή», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Κυνηγημένος απ΄ τη ζωήτα βάσανα του σώματοςκαι της ψυχήςυπέφερα τα πάνδειναστράφηκα τότε στη λογικήνα βάλω τα πράγματασε μια σειράκι ανακουφίστηκα, δεν λέωμα ήταν κάτι προσωρινόεν μέρει ανακούφισηκατέφυγα τότε στην ποίησηκι άφησα το συναίσθημανα ξεχειλίσειτα φάρμακά τηςήταν πιο μόνιμαπιο γόνιμαέτσι μ΄ αυτήν τώρα πορεύομαιστη ζωή μουκι είναι η ψυχή μουήρεμη, γαλήνιατα καθημερινά τραύματαδεν μ΄ αγγίζουν.

Συνεχίστε...

«Ανθεκτικό όνειρο», ένα ποίημα της Φιλαρέτης Βυζαντίου

Η βροχή το ελικόπτερο στη νυχτερινή του πτήση τα ''Σταφύλια της οργής'' στο κομοδίνο το καυτό τσάι δίπλα στη γριά -πολυθρόνα κι εσύ μια φιγούρα με μισόκλειστα μάτια μαύρη μνήμη κόκκινη ψυχή και τη φωτιά να καίει το σκοτάδι σουΠάλι μελαγχόλησα απόψε Αν χιόνιζε ίσως ξαναγαπούσα το λευκό Μα φέτος μόνον βρέχει ακατάπαυστα σαν ένα μοιρολόι δίχως επωδό Μα φέτος μόνον το εκκρεμές ακούγεται στους τοίχους της μοναξιάς μου να γδέρνει τη σάρκα της απουσίας σουΗ βροχή το ελικόπτερο

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music