«Μια Θεία λειτουργία», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Είναι φορές που δυσκολεύεται

Η σκέψη να φτάσει στο χέρι.

Κι η ανάσα, ακόμα, αρνείται

Τον αναστεναγμό της ανακούφισης`

Τα μάτια αρνιούνται

Τα δάκρυα της λύτρωσης.

Είναι φορές που νοσταλγώ

Τα ήρεμα, γλυκά

Απόβραδα στον κάμπο.

Τ’  απόβραδα που μυρίζουν

Νοτισμένη γη

Κι ανοιξιάτικο αγέρα.

Τότε, που κλείνεις τα μάτια

Κάτω από ένα δέντρο

Κι ανασαίνεις μόνος κι ελεύθερος

Το θρόισμα των φύλλων.

Ανασαίνεις, ανασαίνεις

Μόνος κι ελεύθερος.

 

[Τι Θεία λειτουργία η θύμηση!

Πόσο γρήγορα και έντονα περνάς

Σ’ ένα χτες που θα ‘θελες

Να ‘ταν σήμερα, αύριο, πάντα…]

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music