«Μαύρο και κόκκινο», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Μαύρο και κόκκινο.

Λευκό πουθενά – για μια φορά ακόμα.

Ήχοι, μουσικές που σε γυρνάνε,

Ξανά και ξανά,

Στον ίδιο τόνο,

Τον ίδιο, απαράλλακτο πόνο,

Στο μυαλό ανοίγουν την ίδια πόρτα,

Στην ψυχή κυλάνε την ίδια αχτίδα.

Κι όμως είναι μόνο

Μαύρο και κόκκινο –

Λευκό πουθενά.

Τα χέρια επαίτες

λαχταρούν να αγκαλιάσουν.

Ντροπή πουθενά –

Μόνο λαχτάρα.

Η αναμονή ατέλειωτη,

Λες και σκοτώνει ένα  ένα

Του ουρανού τ’ αστέρια.

Κι έτσι είναι μόνο

Μαύρο και κόκκινο –

Λευκό πουθενά.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music