«Κάποια Χριστούγεννα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Walk invisible throughout  the streets of London

 

Συννεφιά  παντού. Όσο μακριά και να έφτανε το μάτι μου συννεφιά.  Δεκέμβριος, μήνας γιορτινός. Ήμουν  σπίτι  στα ζεστά μου. Έξω  έτσουζε το κρύο. Λονδίνο  1989. Χιόνι  απαλό  έπεφτε. Η πόλη στολισμένη από μέρες. Το γιορτινό τοπίο έφτανε μέχρι  εκεί που έμενα κι εγώ. Περίεργη χρονιά. Κάτι  δεν πήγαινε καλά. Σαν να έβλεπα  να έρχεται από μακριά μια καταιγίδα,  που όμως δεν πλησίαζε ακριβώς, απλά  ερχόταν σε ένα χρόνο παρατεταμένο, σχεδόν στατικά,  εγώ εκεί  να την περιμένω και εκείνη να έρχεται.

Μια ανησυχία απλωνόταν μέσα μου σαν ένα σκοτεινό φως. «Το ποτάμι», σκέφτηκα. «Θα πάω στο ποτάμι.» Πάντα εκεί  έβρισκα λίγο από την μαγεία που ζητούσα, όταν όλα φαινόντουσαν σπαραχτικά καθημερινά, πραγματικά,  χειροπιαστά. Όμως δεν τόλμησα να βγω έξω. Πρώτη φορά  βρισκόμουν μακριά από τον τόπο μου μέρες Χριστούγεννα. Μακριά  από τους δικούς μου σε μια μεγαλούπολη.

Οι λίγοι φίλοι και συνεργάτες με τις οικογένειές τους και εγώ παγιδευμένη  με ένα  συμβόλαιο,  πολύ σημαντικό για τη δουλειά μου,  που έδινε περιθώριο να φύγω για λίγες μέρες, στις γιορτές. Αλλά να, που δεν βρήκα εισιτήρια στις ημερομηνίες που ήθελα και  ό,τι άλλο ήταν πανάκριβο.

Αυτό ήταν.  Θα περνούσα μέρες εξαίσιες,   με ινδικό φάστ- φούντ , περιπάτους μοναχικούς σε άδειους δρόμους, μια και είναι σίγουρο ότι  όποιο  τουριστικό  αξιοθέατο,  θα το απέφευγα, και γράμματα, πολλά γράμματα και βέβαια κάποιες επισκέψεις σε μικρά θέατρα. Τις γκλάμουρ παραστάσεις θα τις άφηνα για μετά τις γιορτές. Χαρούμενα Χριστούγεννα  Μαρία.

Λονδίνο,  Δεκέμβριος 1989


[Copyright ©  Μαρία  Σκουλαρίκου-Πανούτσου]

Ίσως σας αρέσει και

4 Σχόλια

  • ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΜΠΟΓΛΗΣ
    10 Ιανουαρίου 2018 at 10:14

    Αγαπητές φίλες, εδώ της συγγραφής και της δημοσιοποίησης, εξαιρετικό διήγημα λογοτεχνικά αλλά και της αλήθειας… έχω νοιώσει αυτή την μοναξιά της Μητρόπολης μακριά από τόπο μου και τον φόβο του κακού που πλησιάζει <>, θαυμάσιο εύρημα -έννοια -λέξη για την κατάσταση… τούτο το διήγημα μιλά και για εμένα…ευχαριστώ…ευχές για τα καλύτερα με ιδιαίτερη εκτίμηση ΣΣΣ. ΥΓ έχω απενεργοποιήσει το fb για προσωπικούς λόγους…

    • Μαρία Πανούτσου
      10 Ιανουαρίου 2018 at 22:09

      Aγαπητέ Σταύρο,

      Καταλαβαίνεις ότι χαίρομαι που διάβασα το μικρό σου γράμμα. Και με συγκινεί που και ένας άλλος άνθρωπος – θα είναι πολλοί- αναγνωρίζει μια παρόμοια ανθρώπινη κατάσταση. Εξ άλλου γιατί ι γράφουμε όσοι γράφουμε για πολλούς λόγους, θα αναφέρω δυο και για να ψάξουμε βαθιά στα μέσα μας αλλά και για να επικοινωνήσουμε την εμπειρία μας. Ναι ειδικά τις μέρες γιορτών νοιώθουμε πιο πολύ την ΄ μοναξιά.’ Για μένα ήταν πράγματι μια αναθεώρηση των γιορτών και της μοναξιάς. Θα πω κάτι ακόμη και μην φανεί πολύ δραματικό, αλλά η μοναξιά είναι τελικά μέσα μας. Βέβαια η αγκαλιά η ανθρώπινη είναι το βάλσαμο.
      Φιλικά, Θα χαρώ επίσης να διαβάσεις το ημερολόγιο στις 23 Ιανουαρίου. Νομίζω ότι θα ήθελα να δεις κάποιες σκέψεις μου.
      ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
      Μαρία Πανούτσου

  • ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΜΠΟΓΛΗΣ
    10 Ιανουαρίου 2018 at 10:17

    συμπληρωματικό εντός εννοώ τη λέξη, στατικά…

  • Μαρία Πανούτσου
    10 Ιανουαρίου 2018 at 22:15

    καταλαβαίνω

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Πρόσφατα σχόλια

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music