«Ηλιοτρόπια», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Στα κύματά σου επάνω

Να πνιγώ, να χαθώ, να πεθάνω.

-.-

Μαύρα μαλλιά μου, μυρωδιά μου

Είναι δικά μου.

-.-

Να σε πιώ, ας πικραθώ,

Να γεμίσω.

Τα δυο χείλη σου γλυκά

Να φιλήσω

Και ποτέ, μα ποτέ, ας μη

Γυρίσω.

-.-

Μαύρα μου μάτια εφιάλτες,

Στου μυαλού μου τους δρόμους

Διαβάτες,

Χωρίς νόμους, με άγραφους χάρτες,

Τις σκιές μου απαλά προσπερνάς.

Σε ρωτάω: πού πας; – Με κοιτάς.

-.-

Στης καρδιάς σου το χτύπο ανοίγω.

Τι περίεργο… Δε θέλω να φύγω.

Μου απλώνεις το χέρι να μείνεις,

Ηλιοτρόπια μεγάλα μου δίνεις.

-.-

Στου κορμιού σου τη φλόγα ραγίζω,

Και νομίζω πως όταν σ’ αγγίζω,

Παίρνω κάτι που ήταν δικό μου

Χρόνια τώρα, κρυφά, στο πλευρό μου.

-.-

Ορκισμένος εχθρός μας ο χρόνος

Ταξιδεύει, μπροστά πάντα μόνος.

Δε ρωτά, δεν πονά, δε λυπάται,

Μας γνωρίζει και δε μας φοβάται.

Δοκιμάζει, πιέζει, μετράει

Και φορτίο βαρύ κουβαλάει.

-.-

Και το αίμα κοχλάζει, κυλάει.

-.-

Κι η ψυχή μας καλπάζει, πετάει.

-.-

Το κορμί, μας πεινάει, μας διψάει.

-.-

Φωτεινό μου αστέρι αναμμένο

Στις παλάμες μου γυρνάς

Στοιχειωμένο.

-.-

Σε περιμένω.

Ίσως σας αρέσει και

2 Σχόλια

  • Τόνια Κυριφίδη
    28 Ιανουαρίου 2018 at 21:53

    Μου άρεσε πολύ το ποΐημα σου! Μιλάει κατ´ευθείαν στην καρδιά. Λιτά μα ευαίσθητα γραμμένο, χωρίς περίσσιες, δυσκολονόητες και κουλτουριάρικες εκφράσεις (που συνηθίζεται πολύ τελευταία…). Με λίγα λόγια, Μοράβια!!!

  • Μαρκος Κωνσταντίνου
    28 Ιανουαρίου 2018 at 22:34

    «Μαύρα μου μάτια εφιάλτες,
    Στου μυαλού μου τους δρόμους
    Διαβάτες,
    Χωρίς νόμους, με άγραφους χάρτες,
    Τις σκιές μου απαλά προσπερνάς.
    Σε ρωτάω: πού πας; – Με κοιτάς.»
    ….Οδοιπορικό ψυχής! τυπική αλλά και επαναστατική του έρωτα Κατερίνα!

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music