«Γράμμα στη μητέρα», ένας μονόλογος της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Σε σκέπτομαι μητέρα, έρχεσαι συχνά στου ονείρου μου το παραμύθι και μου μιλάς και μου χαμογελάς και με κανακεύεις όπως παλιά.

Δεν ξέρω που βρίσκεσαι, πέρασε πολύς καιρός από τότε, από τότε που σε ξεπροβόδισα με ένα παγωμένο φιλί και μάτια πληγωμένα από τα δάκρυα.

Όμως σε νοιώθω, σε νοιώθω συχνά δίπλα μου, κυρίως όταν  σύννεφα σκοτεινιάζουν το τοπίο μου. Νομίζω πως θέλεις να με αγκαλιάσεις, να μου φιλήσεις τα μαλλιά, όπως σου άρεσε παλιά, θυμάσαι;

Και ας πέρασαν τόσο πολύ τα χρόνια και ας έγινα η ίδια μάνα, έχω πάντα  την εικόνα σου  ζωγραφισμένη στην ψυχή μου, με εκείνα τα γλυκά αμυγδαλωτά σου μάτια και το περήφανο σου ανάστημα.

Γλυκύς ο λόγος σου, της αγκαλιάς  σου η θέρμη η ζεστασιά του κόσμου όλου.

Ίσκιος βαθύς και προστατευτικός ο ίσκιος σου στα όνειρα και τη ζωή μου, στα δάκρυα της θλίψης,  στα δάκρυα της χαράς μου.

Τίποτε δεν μπόρεσε ουσιαστικά να σε αντικαταστήσει και ας πρόκοψα και ας δυνάμωσα και ας ήλθα αντιμέτωπη με τη ζωή και τα κατάφερα, εσύ το ξέρεις καλά αυτό, μάλλον το νοιώθεις και χαίρεσαι για εμένα, είμαι σίγουρη, εκεί όπου κι αν βρίσκεσαι.

Θέλω να ξέρεις, ότι είσαι το μοναδικό εκ Θεού στίγμα στη ζωή μου, ανεπανάληπτο  κίνητρο της πορείας μου.

Θέλω ακόμη να ξέρεις, ίσως γιατί δεν πρόλαβα να σου το πω, μπορώ όμως τώρα να σου το γράψω, ότι σε ευγνωμονώ για όσα μου έμαθες,  για όλη την ομορφιά της ψυχής σου, που απλόχερα  μου χάρισες.

Μητέρα πόσο πολύ σε αγαπούσα και σε αγαπάω!

ΜΗΤΕΡΑ, πόσο πολύ μου λείπεις…

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music