Τρία ποιήματα της Σοφίας Κιόρογλου

Θα τρέχει η βρυσούλα της αγάπης...Ας είμαι ένα χαμόδεντρο, κι ας είμαι ένα καλάμικι αν μόνη προχωρώ, γελαστή θα λυγίζω στης αγάπης τα θέλωΗ βρυσούλα μου αστέρευτη θα νοτίζει το χώμαΠοτέ μου δεν νήστεψα την αγάπη...Ποτέ μου δεν νήστεψα την αγάπη...Ποτέ μου δεν νήστεψα την αγάπη...



Η αγάπη μας χωράει όλους«Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι, παιδιά!Τους συγχωρώ έναν-έναν όλους και τους ευλογώ.

Και

Συνεχίστε...

«Tzak – Οι σκέψεις ενός σκύλου», ένα διήγημα του Δημήτρη Βαρβαρήγου

Πόσο βλάκας είμαι;… Αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί δεν με καταλαβαίνω. Τόσο δύσκολος είμαι και απρόσιτος σε τούτη τη ζωή; Από κουτάβι, όταν άρχισα να θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα κάτι μου έλλειπε. Ανικανοποίητος. Πιο ανικανοποίητο τετράποδο δεν έχω συναντήσει. Τίποτα δεν με γέμιζε κι όταν καταπιανόμουν με κάτι σύντομα το βαριόμουνα. Επιθυμούσα να βρίσκομαι παντού, αδιάφορα τα όρια, όπου τύχαινε, μα πάντα για λίγο. Ήταν ασύνορη η σκέψη και η θέλησή μου, να γνωρίσω νέα πράγματα. Αγαπώ τη

Συνεχίστε...

«Το σάμαλι», ένα διήγημα της Αθηνάς Μαραβέγια

«Πόσο καιρό έχω να σου πω πόσο σ’ αγαπάω; Μήτε που θυμάμαι πότε σου το είπα τελευταία φορά… Ναι, ναι, πάει καιρός. Ήσουν γυρισμένη στον νεροχύτη και κάτι έπλενες. Και μόλις είχα γυρίσει σπίτι. Με είχες στείλει να σου ψωνίσω, θυμάσαι; Ναι, το θυμάμαι σαν να ’ναι τώρα. Για καιρό σου ζητούσα να φτιάξεις σάμαλι, που τόσο μου αρέσει κι εσύ όλο το ανέβαλες. Πότε γιατί δεν προλάβαινες, άλλοτε γιατί δεν είχες τα υλικά. Πάντοτε έβρισκες και μια δικαιολογία. Μέχρι που σταμάτησα πια να το ζητάω. Κι εκείνη

Συνεχίστε...

«Ιτιά και Μουριά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

-Μη με παρεξηγήσεις καλή μου Ιτιά μα καιρό θέλω να σου την κάνω την καυτή μου ερώτηση και πολύ το φοβόμουν. Τόσον καιρό που μεγαλώσαμε δίπλα δίπλα στην φιλόξενη όχθη του ποταμού, έχουμε γίνει φίλες μα δεν έχω καταλάβει μα την αλήθεια, γιατί κλαις. Περνάει βέβαια μια σκέψη από το μυαλό μου γιατί κι εγώ τα ίδια πάνω κάτω σκέπτομαι και μη κοιτάς που δεν κλαίω, είμαι πιο ρεαλίστρια από σένα, ίσως γι’ αυτό. Ρωτώ λοιπόν: Κλαις γιατί είσαι συνεχώς στο ίδιο μέρος, με τα φύλλα σου πότε να πέφτουν και να

Συνεχίστε...

«Ευγενής Σήψη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Αθήνα, Παρασκευή 16  Ιουλίου 1993 H επιστροφή Γυρίζω  στην Αθήνα.  Δώδεκα  μέρες  έλειπα  από κάθε δραστηριότητα. Ακριβώς ο  αριθμός που χρειάζομαι  για να αρχίζει η αποτοξίνωση από τις εντάσεις της πόλης, από τον τρόπο ζωής  όπως μας τον έχουν επιβάλλει. Αυτή η στιγμή είναι πολύ χαρακτηριστική και την αναγνωρίζω πάντα. Και τότε  βγαίνουν  στην επιφάνεια  όλες οι αρνητικές σκέψεις,  οι φόβοι, οι εμμονές,  οι καταπιεσμένες  επιθυμίες,  που δεν ήξερα ότι  υπήρχαν, ότι τις είχα. Μα δεν ξέρω αν

Συνεχίστε...

«Νανά η τσαπερδόνα», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Η Νανά μπήκε στο μικρό λεωφορείο που έκανε την κυκλική διαδρομή Μαρούσι- Μεταμόρφωση. Κάθε μία ώρα. Αν το πετύχαινες, ειδικά από τη στάση στο Μαρούσι, σήμαινε πως έπρεπε να επισκεφτείς, πάραυτα, το κοντινότερο  προπατζίδικο να το αγοράσεις το λαχειάκι σου, γιατί είχες ρέντα! Να μην τη σταματήσεις και πάει χαμένη! Φίσκα το λεωφορειάκι, πατείς με, πατώ σε, πήρε να κυκλοφορεί ο αέρας πιο ελεύθερα περίπου στο μέσο της διαδρομής, άδειασε και μια θέση πίσω στη γαλαρία, οπότε κι η Νανά είπε να την

Συνεχίστε...

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα συνομιλεί με τη συγγραφέα Βασιλική Αποστολοπούλου

Τη Βάσω δεν θυμάμαι πώς τη γνώρισα. Ξέρω το χώρο, ξέρω το χρόνο, μα δεν μου λένε τίποτα… Τη Βάσω την έχω μέσα μου από πάντα. Σαν να βρισκόμασταν από παιδιά στην ίδια σχολική αυλή και παίζαμε. Λίγο μεγαλύτερή μου, με προστάτευε και με συμβούλευε. Είχε γονείς δασκάλους, ήξερε παραπάνω πράγματα, είχε μια ανεπιτήδευτη σοβαρότητα για την ηλικία της τότε. Τώρα έχει μια ανεπιτήδευτη χαρμοσύνη, που τη σκορπά τριγύρω της με τις χούφτες. Το πρώτο πράγμα που αγάπησα στη Βασούλα μου ήταν το γελαστό της

Συνεχίστε...

«Το Πτυχίο», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Καλημέρα σας». «Βρε καλώς την. Τι θα ήθελε το κορίτσι μας;» «Το κορίτσι σας θα ήθελε ένα άρωμα ΑΔΑΜ και ΕΥΑ που με έχει μαγέψει, γι’ αυτό και  το τελείωσα τόσο γρήγορα. Μα την αλήθεια δεν το χορταίνω. Μέχρι και ο Σκούπη Ντου μου το λατρεύει…» «Το άρωμα, ο Σκούπη Ντού σας; «Δε με πιστεύετε, αλλά κάθε φορά που κάνω να βάλω, έρχεται και τρίβεται στα πόδια μου εύλογο το γιατί. Πώς να του χαλάσω χατίρι; Άσε που τον έχουν ερωτευτεί όλες οι σκυλίτσες της γειτονιάς και  σε λίγο καιρό θα έχουμε τα

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music