«Αγνή», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

     Η Αγνή, μία κοπέλα γύρω στα τριάντα πέντε της, όνομα και πράγμα σαν χαρακτήρας. Τύπος ιδανικός αγνού ανθρώπου που δεν ένιωσε ποτέ τι θα πει μνησικακία, ζηλοφθονία και όλα τα εις ’’ία’’ θανάσιμα αμαρτήματα ή μη.     Θεός της ο έρωτας και Θεά της η μάνα αυτού η Αγάπη, στην ιδανική τους version.     Πιο συγκεκριμένα, η Αγνή ήταν μια ζωή ερωτευμένη με την Αγάπη και με τον έρωτα στο άλλο φύλο, σε επίπεδο φλερτ και θα εξηγήσουμε τι εννοούμε.     Σε μικρή ηλικία ήταν ερωτευμένη με  τον δάσκαλό

Συνεχίστε...

«Μα κύριε Χρηστάκη…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ένα  υποκειμενικό πορτραίτο ενός ξεκάθαρου και αινιγματικού συγχρόνως άνδρα, μιας  αμφιλεγόμενης  προσωπικότητας, όπως όφειλαν  να  είναι όλες οι ‘προσωπικότητες’ μιας εποχής  που  εγκυμονούσε κινδύνους αφανείς.

Μέρος  πρώτο ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΘΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ  ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕΤον  Χρηστάκη τον Λεωνίδα  τον γνώρισα  τα πρώτα χρόνια που γύρισα στην Ελλάδα. Η ποίηση ήταν το  εργαλείο μου για να επικοινωνήσω  πιο ουσιαστικά με τους άλλους και με το περιβάλλον μου, για να εκφράσω

Συνεχίστε...

«Αργυρή», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Ω, ναι! Το ίδιο έργο θα παιζόταν ξανά και ξανά, οι ίδιες πολυφορεμένες ατάκες θα λέγονταν με κάποιες ανούσιες μικρο-αλλαγές στον τονισμό των λέξεων, στο κατέβασμα της φωνής από υπερβάλλουσα σημασία στη στίξη ή στα κενά ανάμεσα στις λέξεις, από διαφορετικούς ηθοποιούς που ο ένας με κάποιο μαγικό τρόπο θα κουβαλά σα γονίδιο μέσα του την προβολή των προηγούμενων του, η πλατεία όμως,  θα μένει ίδια. Στα χιλιοπατημένα της λερά πλακάκια, ο δήμος δεν βρίσκει άκρη, τα πιεστικά πλυστικά μηχανήματα δεν

Συνεχίστε...

«Ιστορίες κάτω από τ’ αστέρια…», ένα διήγημα της Νίκης Μπλούτη-Καράτζαλη

   ‘’Καλώς τον… Πού γύριζες τόσες ώρες ρε παιδί; Ανησύχησα. Τι έγινε, βρήκες τίποτα ή τζάμπα έφαγες τη μέρα σου εκεί έξω;’’ Ρώτησε ο ηλικιωμένος τον νεαρό μόλις σίμωσε κοντά του.    Ο Αντώνης τον χαιρέτησε συνοφρυωμένος, με μια κίνηση του κεφαλιού και βάλθηκε να φτιάχνει τα πράγματά του. Αμίλητος και συννεφιασμένος ξάπλωσε στη δικιά του πλευρά με τα χαρτόκουτα για στρώμα. Ο γέρος τα είχε τραβήξει κάτω από το υπόστεγο, το ένα δίπλα στ’ άλλο, όταν είδε πως γέμισε ο ουρανός με μυριάδες αγριεμένα

Συνεχίστε...

«Η Κυρά Της Ρω – Αρμόδια Πολιτισμού», ένα ποίημα του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Αφιερώνεται στον ήρωα Καρδιτσιώτη Σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο α) τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένεια για τον άδικο χαμό του, αλλά και β) τον συμβολισμό ότι αυτοί οι Ακρίτες (Κυρά της Ρω, Γ.Μπαλταδώρος κ.ά.) μένουν πάντα στη μνήμη μας ως προασπιστές του Ελληνισμού και Πολιτισμού μας. Ι.Σ.Ι.Αυτή, που στέψαν αρμόδια του Πολιτισμού, βάζει τη μασέλα της σε ποτήρι και κοιμάται στου Μορφέα την αγκάλη, στου Μανδραγόρου, κάποτε στου Ενδυμίωνος και

Συνεχίστε...

«Καθρέφτες απουσίας, μάτια…», μία ποιητική πρόζα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Με κοίταξες κατάματα κι η ανάσα μου κόπηκε. Σε κοίταξα κι εγώ. Καλύτερα, να το πω, αφέθηκα στα μάτια σου που με κοιτάζανε. Αναμετριόμασταν για ώρα. Τίποτε δεν λέγαμε. Ό,τι και να ‘λεγες δεν θα το άκουγα εξάλλου. Ό,τι και να ‘λεγα δεν θα ‘χε σημασία. Δεν έβλεπα στα μάτια σου εσένα, πώς να στο εξηγήσω; Κανένας ίσκιος σου που τα πλαισίωνε δεν ήτανε δικός σου. Δεν ήτανε δικός σου. Δεν έβλεπα στα μάτια σου εσένα. Πικρή, παλιά μου αγάπη, ποιος το περίμενε εδώ να σε ‘βρω… Δεν ξέρω τι στη σκέψη σού

Συνεχίστε...

«Νύχτα Ανάστασης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα που έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που συνεργαζόμουν. Προσδοκούσα σε μιαν έμπνευση που θα λειτουργούσε σαν εναρκτήριο λάκτισμα στα γρανάζια του νου και θα τους έδινε την κίνηση ζωής του  γραπτού που όφειλε να γεμίσει τις λευκές κόλλες που παρέμεναν λευκές τόσες ώρες τώρα. Παρ’ ότι μέσα μου ήξερα καλά ότι δεν θ’ αργούσε αυτή η στιγμή να έρθει,

Συνεχίστε...

«Γυρνώ σελίδες πίσω στ’ όνειρο», ένα ποίημα της Ασημίνας Λεοντή

Κοιτούσα το ρολόι,δύο και τέταρτο… μεσάνυχτα.Η ώρα που τα όνειρα πλαγιάζουνκι οι φιλοδοξίες αποχαιρετούν τις συζητήσεις.Σαν δόλωμα μια συνήθειαν' ανοίγω βιβλία με τίτλους μνήμης.Να φυλλομετρώ τους απόηχουςπου κάνει μια πρωτόλεια λάμψη από χαράστο κιτρινισμένο βλέμμα μιας παλιάς σου λέξης,που ξεθώριασε στο μόχθο της μελάνης.

Γυρνώ σελίδες πίσω στ' όνειρο.Υπνοβατώ με τα ακροδάχτυλαστις συλλαβές των δύσβατων λημμάτων.Σε ψάχνω…σ'

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music