«Μαύρο και κόκκινο», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Μαύρο και κόκκινο. Λευκό πουθενά – για μια φορά ακόμα. Ήχοι, μουσικές που σε γυρνάνε, Ξανά και ξανά, Στον ίδιο τόνο, Τον ίδιο, απαράλλακτο πόνο, Στο μυαλό ανοίγουν την ίδια πόρτα, Στην ψυχή κυλάνε την ίδια αχτίδα. Κι όμως είναι μόνο Μαύρο και κόκκινο – Λευκό πουθενά. Τα χέρια επαίτες λαχταρούν να αγκαλιάσουν. Ντροπή πουθενά – Μόνο λαχτάρα. Η αναμονή ατέλειωτη, Λες και σκοτώνει ένα  ένα Του ουρανού τ’ αστέρια. Κι έτσι είναι μόνο Μαύρο και κόκκινο – Λευκό πουθενά.

Συνεχίστε...

«Στης νύχτας τη σιγαλιά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Κατακαλόκαιρο και οι νύχτες καυτές. Τα παραθύρια ορθάνοιχτα, έστω και με το φόβο του κλέφτη. Μα καλύτερα αυτός παρά το αμπάρωμα στο σπίτι με την τεχνητή δροσιά του air condition. Ε, καλά τώρα, ας μη είμαστε και υπερβoλικοί και το πάρουν και τα κλεφτρόνια τοις μετρητοίς… Τρόπος  του λέγειν. Τα παραθύρια λοιπόν ανοιχτά και πια ξέρουμε πότε και πώς η Πίτσα κάνει έρωτα. Αμάν πια κι αυτό το κορίτσι θαρρείς και το σφάζουν. Δεν μπορείς να ερμηνεύσεις τις  φωνές της βρε παιδί μου, από ηδονή φωνάζει ή

Συνεχίστε...

«Ο ελέφαντας του «HOTEL PHIDIAS»», από τον Θοδωρή Τσαπακίδη και τις Εκδόσεις Πικραμένος [Δελτίο Τύπου]

Από τις Εκδόσεις «Πικραμένος» κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Ο ελέφαντας του «HOTEL PHIDIAS» του Θοδωρή Τσαπακίδη. Ο Ελέφαντας του «Hotel Phidias» είναι ένα σύγχρονο πολιτικό θρίλερ σε μια Ελλάδα που βρίσκεται σε μόνιμη κρίση και παράλληλα είναι η αγωνιώδης επιδίωξη ενός άντρα στα μισά της ζωής του για χειραφέτηση και αυτογνωσία.Ένας νεκρός. Tα σχέδια του Θάνου Αποστολίδη, καθηγητή λυκείου και συγγραφέα, να ζήσει μια παράλληλη ζωή με επικίνδυνες αποστολές, αλλάζουν.  Χάρη στην απρόσμενη

Συνεχίστε...

«Μια καλημέρα είν’ αυτή…», ένα διήγημα της Νίκης Μπλούτη-Καράτζαλη

Κοντό σ’ εζάλισα μωρέ κοπελιά; Μ’ αρέσει μαθές να βερβερίζω με τσ’ ανθρώπους.  Γι’ αυτό αγαπώ και τη δουλειά μου. Σαράντα χρόνους θε να κλείσω εφέτο στο τιμόνι. Κάθε μέρα εδώ να, έχεις να κάνεις με κόσμο. Αυτό το πάρε δώσε τ’ αγαπώ, αυτό με κρατάει ζωντανό. Η Αθήνα δε μ’ αρέσει. Δε νταγιαντίζω άλλο την Αθήνα. Θα προτιμούσα να δούλευα το ταξί στη πόλη μου στα Χανιά μα η ανάγκη βλέπεις σε πάει όπου θέλει αυτή. Απής ανέβηκαν τα κοπέλια να σπουδάσουνε, εμισέψαμε κι εμείς με τη κυρά μου, για να

Συνεχίστε...

«Το οποίον, Έρκυνα…», ένα διήγημα της Αργυρώς Αγγελίνα-Ζωγράφου

Σκρου, μεθυσμένο, μεθύστακα, πιοτή, πιωμένο, αλκοολικό! Έτσι τον χαρακτήριζαν οι άνθρωποι... Για την Έρκυνα, το ποτάμι της πόλης, όμως, ήταν ο πιο πιστός, ο πιο σημαντικός της φίλος. Πιο αγαπησιάρης κι από σύντροφος, πιο βολικός κι από σκύλος αφού δεν πεινούσε, δεν κρύωνε, δεν βαριόταν ποτέ, ούτε καν βόλτα δε ζητούσε για τις ανάγκες του. Βουβός εξομολογητής η Έρκυνα, τον άφηνε να κρασομιλάει, να ξεκουράζεται, να ακολουθεί με τις ώρες το όνειρο. Αυτό που δεν χωρούσε στην καρδιά, όταν τη φούσκωνε

Συνεχίστε...

«Μπλαζέ», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Μίνα ζούσε στο μεγάλο σπίτι μόνη της από τότε που έπαψε να  μοιράζεται τόσο αυτό, όσο και το ενοίκιό του, με τη Ρίτα, την κολλητή της, τρία χρόνια πριν. Και ενώ τα οικονομικά της δεν είχαν καθόλου  καλυτερεύσει, δε θέλησε να έχει την πολυτέλεια του μοιράσματος του  ενοικίου στα δυο, με άλλη συγκάτοικο, για λόγους καθαρά συναισθηματικούς. Όχι πως περίμενε θεαματική αλλαγή του σκηνικού, όπως δηλαδή να ερχόταν η Ρίτα ξανά να τα μοιραστούν όλα, γιατί ήξερε ότι είχε φύγει για τα καλά και έμενε στο

Συνεχίστε...

«Μια ανοιξιάτικη μέρα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Σε όποιον δεν έχει επικοινωνία με άλλους, σε αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη. Σκέψη και διαλογισμός είναι το ίδιο πράγμα. Σκέψη: η ομιλία της ψυχής με τον εαυτό της. Στο άγγιγμα της αγάπης, όλοι γίνονται ποιητές ΠλάτωνΈχω ξαναγράψει για την ουτοπία. Αναφέρω ένα μικρό απόσπασμα. H ουτοπία,   ού και  τόπος.  Και το  έργο του  Thomas More Utopia επίσης. Φανταστικός κόσμος ή η κοινωνία όπου όλα λειτουργούν αρμονικά και τέλεια, ένα μη πραγματοποιήσιμο ιδανικό.  Νo mans  land (Δες

Συνεχίστε...

«Μαμά μη με ξυπνάς…», ένα διήγημα της Λιάνας Μιχελάκη

Ο μικρός Γιωργάκης είναι ένα χαρούμενο και γελαστό παιδάκι. Του αρέσει  να παίζει με τους φίλους του, αλλά και μόνος του. Έτσι, όταν είναι στο δωμάτιο του, παίζει με τους αγαπημένους του δεινόσαυρους. Τι χαρά να τους ταΐζει χορταράκι ή να τους πλένει με το δικό του αφρόλουτρο. Κάποιες φορές μάλιστα τους πηγαίνει και στο γιατρό, όταν αυτοί έχουν πυρετό ή βήχα! Τόσο πολύ αγαπάει τους δεινόσαυρους, ώστε λυπάται, όταν έρθει η ώρα να φύγει για το σχολείο και να τους αφήσει μόνους στο

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music