«Κοντή μνήμη», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

ΤΟ τετράδιο με τις διηγήσεις του Ευθύμη, έπαιρνε μέρα με τη μέρα μορφή βιβλίου. Τελικά, το μυαλό τ’ ανθρώπου αυτού, συνεχώς γεννούσε ιδέες, τις υλοποιούσε γράφοντά τις και μέσω αυτών υλοποιούσε όσα από παιδί είχε οραματιστεί και  φαίνεται βρίσκονταν εν υπνώσει στο μυαλό και την καρδιά του. Πέστε μας τώρα. Βρίσκετε να υπάρχει κάτι καλύτερο από το να είσαι συνταξιούχος και να δημιουργείς αριστουργήματα είτε στο χώρο της κοσμετολογίας, είτε σ’ αυτόν της λογοτεχνίας; Και το κυριότερο, τα

Συνεχίστε...

Νέα λογοτεχνική σειρά έρχεται στη «Λόγω Γραφής»!

Η λέξη "τσαπερδόνα" χρησιμοποιείται συνήθως χαϊδευτικά για μια γυναίκα που είναι ναζιάρα, για μια ωραία γυναίκα, που της αρέσει η καλή ζωή. Της αρέσει επίσης συνήθως να προκαλεί τους άντρες, να κάνει καμώματα που λέμε. Είναι μια γυναίκα χαριτωμένη και ζωηρή. Η γυναίκα η τσαπερδόνα δεν έχει ηλικία. Είναι έτσι ως τα γεράματά της."Οι Τσαπερδόνες". Νέα λογοτεχνική σειρά στη "Λόγω Γραφής".  Έρχεται τη Δευτέρα!

Συνεχίστε...

«Ο κλέφτης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Για να δίνουν μιαν πιο σαφή εικόνα του χαρακτήρα του, αντί χαρακτηρισμών έδιναν το ανέκδοτο τούτο, που κατά πόσο ανταποκρίνονταν με την πραγματικότητα δεν ξέρουμε: Όταν γεννιόταν, τρέλανε τους γιατρούς και τις μαίες στην αίθουσα των τοκετών, με την ιδιομορφία του χεριού του. Η μία του παλάμη ήταν κλειστή. Η χουφτίτσα του δηλαδή δεν άνοιγε παρ’ όλες τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι πάντες εκεί μέσα. Έτσι αποφάσισαν εν χορώ, ότι θα έπρεπε να προβούν σε κάποιο τεχνικό κόλπο, μα χειρουργικό θα ήταν

Συνεχίστε...

«Εβδομαδιαίο ραντεβού», ένα διήγημα της Λιάνας Μιχελάκη

-Επιτέλους μόνη, σκεφτόταν καθώς έβγαινε με ορμή έξω στη μεγάλη λεωφόρο. Ακόμα ηχούσε στα αυτιά της ο εκκωφαντικός ήχος από το βίαιο κλείσιμο της πόρτας του διαμερίσματος και το τρίξιμο των κλειδιών της. -Μόνη και ελεύθερη, μονολογούσε συνεχώς, περπατώντας όσο πιο γρήγορα μπορούσε μέσα στο θορυβώδες πλήθος, χωρίς κάποιον συγκεκριμένο προορισμό. Από τη βιασύνη της είχε ξεχάσει να φορέσει τα παπούτσια της. Έφυγε με τις φθαρμένες παντόφλες της. -Δεν πειράζει, έλεγε συνεχώς στον εαυτό της καθώς

Συνεχίστε...

«Αθήνα-Χαλκίδα», ένα διήγημα της Αθηνάς Μαραβέγια

Ο Άγγελος, ένας σαραντάρης άντρας, ντυμένος με ακριβό κοστούμι, κάθεται χαλαρά στη θέση του. Το τρένο είναι άδειο σχεδόν και για κακή του τύχη, σήμερα που έπρεπε να πάει στην Χαλκίδα, το αυτοκίνητό του δεν έπαιρνε μπροστά. Άνοιξε νωχελικά τον υπολογιστή του και άρχισε να διαβάζει ξανά την εργασία που είχε ετοιμάσει και την οποία έπρεπε να παρουσιάσει. Ο ήλιος είναι λαμπερός, παρόλο που είναι μέσα στην καρδιά του χειμώνα, και νοιώθει την ζεστασιά του, καθώς το τρένο διασχίζει την πόλη της

Συνεχίστε...

«Καλοκαίρι και σκουπίδια», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Εκείνο που ποτέ δεν θα καταλάβω, με ένα μυαλό που φαίνεται δεν είναι επαρκές, είναι το πώς λειτουργεί το σύστημα αποκομιδής των σκουπιδιών στον τόπο μας. Εικόνα 1η: Τέσσερις κάδοι απορριμμάτων παντός είδους, στη σειρά, καθένας με  το όνομά του. Ο ένας για τα καθ’ αυτό σκουπίδια, ο άλλος για τα προς ανακύκλωση χάρτου, ο έτερος ανακύκλωση μετάλλου και ο τέταρτος και τυχερός για τα πλαστικά. Και τον λέω τυχερό, γιατί  είναι ο μόνος που έχει σκέπαστρο. Οι έτεροι, ανοικτοί όλο το εικοσιτετράωρο,

Συνεχίστε...

«Ο πόνος δεν κατασκευάζεται», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Καθώς  συμπλήρωνα το δεύτερο μέρος  του αφιερώματος στον Φίλιππο Βλάχο των εκδόσεων ΚΕΙΜΕΝΑ,  αποφάσισα να  γράψω  για τον πατέρα μου.  Ίσως γιατί εχθές το βράδυ  με φόρτωσαν οι εφιάλτες.   Κρατούσα, λέει, ένα καροτσάκι με ένα μωρό που δεν το έβλεπα και το πήγαινα  προς το κέντρο.   Ήμουν, λέει, σε μια γειτονιά της Αθήνας  αλλά,  τι περίεργο,  ήταν οι δρόμοι όλοι  χαλασμένοι, λασπωμένοι και  βρώμικοι σαν να είχε προκύψει κάτι άσχημο στην πόλη. Αίσθηση οχετού παντού. Και  δεν μπορούσα να βρω 

Συνεχίστε...

«Το σκουπίδι του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου…», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Υπήρχε κάποτε σε ένα μέρος απομακρυσμένο από τον υπόλοιπο κόσμο, ένας βασιλιάς περίεργος και άπληστος. Μεθυσμένος από τον πλούτο, η μοναδική του έγνοια ήταν καθημερινά σε ποιες ενέργειες θα μπορούσε να προβεί για να τον αυξήσει. Ζούσε σε ένα παλάτι φτιαγμένο από χρυσό, καθόταν σε έναν πολυτελή θρόνο και έτρωγε με χρυσά κουτάλια σε χρυσά πιάτα. Άνθρωποι τον υπηρετούσαν, ακόμα και αν τους ενοχλούσε ο στρυφνός και ιδιότροπος χαρακτήρας του. Χρησιμοποιούσε όλα του τα πράγματα για λίγο, και μετά τα

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music