«Όλοι σε φωνάζαν αρχηγό», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

Αγγελική‘’Όλοι σε φωνάζανε αρχηγό κι ήξερες μονάχα να διατάζεις  κι έτρεχα ξοπίσω σου κι εγώ για να με κοιτάζεις...‘’ Όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτό το τραγούδι, συγκλονίστηκα. Ένιωσα πως κάποιος πήρε ένα μολύβι και έγραψε αυτούς τους στίχους για μένα. Πως κάποιος εισχώρησε με περίεργο τρόπο στο μυαλό μου, διάβασε τις σκέψεις μου και μου έκλεψε τα λόγια. Η πρώτη εικόνα που καρφώθηκε στο νου μου ήτανε η μορφή του Νίκου. Όλοι τον φωνάζανε αρχηγό. ‘’Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο

Συνεχίστε...

«Ο κάβουρας», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Μη μου μιλάς σε παρακαλώ. Μόλις ξύπνησα από έναν ύπνο που δεν απόλαυσα καλά καλά. Καφέ και τσιγάρο ακόμη δεν άγγιξα και είμαι εντελώς εκτός». «Έλα όμως που εγώ που οφείλω να είμαι εντός, σε ρωτώ ειρηνικά ‘’τι θέλεις να φάμε σήμερα αγάπη μου;’’» «Καλά σου μιλάω σε άπταιστα Ελληνικά ότι δεν ήπια ακόμη καφέ και συ αντί να δείξεις κατανόηση, με ρωτάς για  τόσο σοβαρά πράγματα; Είσαι σοβαρή;» «Άκου Νώντα, Επαμεινώνδα, πρέπει να πάω για ψώνια. ’Εχω σηκωθεί από τα άγρια χαράματα, με περιμένουν

Συνεχίστε...

«Λευτέρης Βουτσάς, ένας ‘γνήσιος άνθρωπος’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Friendship is a miracle A friend is someone who gives you total freedom to be yourself. Jim Morrison «Όλα τα άλλα πρέπει να ακολουθούν, διότι ο δημοσιογράφος είναι πάνω από όλα δημοσιογράφος,  αφήνοντας στην άκρη τις πολιτικές-κομματικές επιλογές του»(…) Δημοσιογραφική αρχή   Στα ημερολόγια μου δεν θα μπορούσα να μην  αναφερθώ σε μία ιδιαίτερη φιλία που προέκυψε τα χρόνια  1995- 2002. Αναφέρομαι  στη γνωριμία μου με έναν  αγωνιστή, έναν δημοσιογράφο ξεχωριστό, έναν Έλληνα που τίμησε

Συνεχίστε...

«Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Π. Κρανιώτη στην Αθήνα» [Δελτίο Τύπου]

Οι εκδόσεις Κέδρος και το βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει» διοργανώνουν την παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής «Γραβάτα δημοσίας αιδούς» του Δημήτρη Π. Κρανιώτη, ιατρού ειδικού παθολόγου, την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018 στις 7 μ.μ. στην Αθήνα  (βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει», Ακαδημίας 23 & Λυκαβηττού). Πρόκειται για την ένατη ποιητική συλλογή του Λαρισαίου ποιητή σε Ελλάδα και εξωτερικό, με 52 ποιήματα που έγραψε την τελευταία επταετία 2010-2017. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Κωνσταντίνος Μπούρας

Συνεχίστε...

«Ο μπακλαβάς», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Ου φονεύσεις. Ου ψευδομαρτυρήσεις. Ου κλέψεις (κυρίως αυτό). Και άλλα επτά ‘’ου,’’ στοίχειωναν τη ζωή του μικρούλη Ηλία. Εκείνο δε το ‘’ού κλέψεις’’, τον βασάνιζε περισσότερο, έτσι λιχούδης που ήταν και δεν άφηνε ακέραια τα βάζα με τα διάφορα γλυκά του κουταλιού που έφτιαχναν μάνα και γιαγιά του, για  τις ανάγκες τού σπιτιού, τότε που το ζαχαροπλαστείο ήταν ακουστό μόνον σαν έννοια. ΒΡΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΑΝ, βρε τον καλόπιασαν, βρε τον απείλησαν ότι  θα πάει στην κόλαση. Άδικος κόπος. Το παιδί

Συνεχίστε...

«Η Χαρά», ένα διήγημα της Χρυσαυγής Τούμπα

Χα, χα, χα!!! Όλη μέρα η Χαρά μέσα στην καλή χαρά. Χάχα την έλεγε η μάνα της, χάχανα και λάχανα  απαντούσε η Χαρά. Από κοντά και η γιαγιά Πορτογύρω, την φώναζε «στρώσε κώλο στο σκαμνί... βάλε και καμιά βελονιά». Δεν χαμπάριαζε όμως η Χαρά από λόγια. Όλη μέρα έξω... Μια στο δρόμο, μια στις φίλες, ψου-ψου και γελάκια. Από μικρή της άρεσε το έξω. Το σπίτι... ένα πράμα... να πέσει να την πλακώσει. Ενώ έξω!!! Είχε τα πουλιά, τις πέτρες, σαν κατσίκι έτρεχε, τα βουνά, τα δέντρα και τη μεγάλη της

Συνεχίστε...

«Υπομονή…», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

«Δε θέλω να με παρεξηγήσεις ρε Σταύρο. Εγώ ανέλαβα πρωτοβουλία και μίλησα στους συναδέλφους. Μια ζωή μοιραστήκαμε μαζί. Ο καθένας στη θέση μας το ίδιο θα ’κανε. Κι εσύ αυτό δε θα ’κανες για μας; Δε θέλω να αισθάνεσαι άσχημα. Έτσι είναι ο άνθρωπος. Βοηθάει το διπλανό του στα δύσκολα. Αν θέλει να λέγεται άνθρωπος. Το ίδιο δε θα ’κανες κι εσύ για μένα; Αυτό να σκέφτεσαι. Έλα, πάρτα να κάνεις τη δουλειά σου», του είπα κι ακούμπησα το μάτσο με τα δέκα χιλιάρικα πάνω στ’ άδειο τραπέζι. Τριάντα χρόνια

Συνεχίστε...

«Μανόλια ακριβή…», ένα ποίημα της Χριστίνας Θέμα

Ζωή μου από παλιά...   Δυστυχισμένο, καταραμένο δίχως καρπούς, στείρο με τα χέρια στους ουρανούς να θρηνεί μόνιμα ένα δέντρο διαφορετικό μα να το αγνοεί, ξεχωριστό δέντρο και δεν το ξέρει, δεν του είπε κανείς, κανένας, ποτέ

ότι δέντρο δεν είναι...

Και θλίβεται γυμνό τ' άνθη και τους καρπούς θολά καθώς κοιτάζει μιας βερικοκιάς, κερασιάς της μηλιάς, δαμασκηνιάς μιας πορτοκαλιάς, λεμονιάς και μέσα του ζηλεύει -

ασχημόδεντρο αυτό που

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music