«Στην τέχνη όλα ζητούν ελευθερία», γράφει η Μαρία Πανούτσου



‘Η αξία του ηθικού αναστήματος και η διαφορά μεταξύ ηθικής και το να είναι κανείς ξένος προς κάθε ηθική’  



Στην τέχνη όλα ζητούν ελευθερία,  ενώ μιλούν για τη σκλαβιά, τα τόσα είδη σκλαβιάς, που υπάρχουν.

Η ζωή κυλάει όπως το νερό στο ποτάμι, πάντα  προς μια κατεύθυνση. Τα καλά και τα όμορφα, τα άσχημα και τα ανήμπορα, οι στιγμές της χαράς και της λύπης της ζωής, όλα με τη σειρά τους. Καμιά αγωνία δεν χρειάζεται, σοφά ποιημένα,  θα

Συνεχίστε...

«Σταύρος», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Σοκαριστικές  λεπτομέρειες! Δυο χρόνια μια ζωή στο μπαλκόνι. Δυο χέρια δεμένα στο πίσω μέρος του σώματος και βημάτισμα πάνω-κάτω. Γρήγορο. Όσο ορίζουν εικοσιπέντε με τριάντα πλακάκια μήκος και οκτώ πλάτος. Βγάλε τις γλάστρες που κόβουν, όσο να ‘ναι, λιγάκι απ’ την άπλα. Πόσα βήματα πάνω, πόσα βήματα κάτω; Ύστερα μέτρημα τα δάχτυλα, πόσα δάκτυλα μέτρησες, πόσες φορές; Πόσες στιγμές μέσα σε δυο χρόνια; Και τα λουλούδια ν’ αλλάζουν και να ξεπετάνε κατά τη βούληση του καιρού ή μιας αφέντρας-

Συνεχίστε...

«Η μάνα του βρέφους / The baby’s mother / La mere du bebe», ένα ποίημα του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά

Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣΕννέα η ώρα. Η βόμβα σε πέντε λεπτά.Ο καμικάζι καραδοκεί μες στο αμάξι του.Σε πέντε λεπτά ο διάολος δηλώνει παρών.

Εννέα και ένα λεπτό. O χρόνος βιάζεται.Μπροστά ένα ζευγάρι χαζεύει τη βιτρίνα,ο παππούς πέφτει, κανείς να τον σηκώσει.

Εννέα, δύο λεπτά και οκτώ δεύτερα.Την περιμένει με ανθοδέσμη στη γωνία,αυτή κρύβεται, αλλάζει πορεία, αυτός εκεί.

Εννέα, τρία λεπτά, δεκαεφτά δεύτερα.Κλαίει

Συνεχίστε...

«Ακούω να λες!», ένα διήγημα της Νίκης Μπλούτη-Καράτζαλη

--Έλα Ελένη μου εγώ είμαι πάλι… --Έλα μαμά, να σε πάρω σε λίγο επειδή μιλάω στο κινητό; --Όχι, περίμενε να σου πω… --Τι συμβαίνει; Γιατί με πήρες πάλι, είστε καλά; --Καλά είμαστε… άλλο σε θέλω, πρέπει να μ’ ακούσεις, με ποιον μιλάς; Κλείσε και πάρτον μετά… Είναι σοβαρό αυτό που έχω να σου πω, θέλω να σε προλάβω πριν κλείσεις ημερομηνία για την εκδήλωση που ετοιμάζεις... --Τι λες τώρα ρε μαμά; Το έχω ήδη κάνει, δε στο είπα προχθές; Λοιπόν κλείσε και σε παίρνω σε ένα… --Πω,πω… Δε σε πρόλαβα;

Συνεχίστε...

«Προσωπογραφία (Γεθσημανή)», ένα ποίημα του Ανδρέα Αντωνίου

Forgive me for I don’t know what I gain Alone in this garden of pain

Το βλέμμα σου σ’ ένα σταυρό επάνω με καρφώνειΕίναι φραγγέλιο φριχτό όταν χαμογελάςΧίλιοι τα μαύρα μάτια σου γινήκαν δολοφόνοιΚαι μοιάζει ο κόσμος Γολγοθάς, όταν δεν μου μιλάς

Με σκίζουν σαν αγκάθινο τα χέρια σου στεφάνιΑίμα, ιδρώτας, δάκρυα – νέα ΓεθσημανήΜακριά σου είμαι περίλυπος, σαν να ‘χω ήδη πεθάνειΗλί, μεγαλοδύναμε, λαμά σαβαχθανί

Γονατιστός

Συνεχίστε...

«Άχρονη μετάβαση», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Διαλογίζομαι σιγά-σιγά βγάζω απ΄ το νου μου κάθε σκέψη καθαρίζω το μυαλό το σώμα μου ελαφραίνει ίπταται πάνω απ΄τα σπίτια πάνω απ΄τους δρόμους τραβάει για τα βουνά εκεί είναι η θέση μου δίπλα στις αετοφωλιές στα αιωνόβια δέντρα από κάτω μια αίσθηση πληρότητας με κυριεύει να ΄ναι η αγάπη για κάθε τι να ΄ναι η συμπαντική αγάπη ο χρόνος σταματάει κι όταν επιστρέφω στην πραγματικότητα νιώθω πως ξαναγεννήθηκα.

Συνεχίστε...

«Άντρες, σας λατρεύω», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Πόσο αλλάζουν οι καιροί και οι μόδες όλων των ειδών! Τον περασμένο Αιώνα π.χ. οι ανά την Υφήλιο ποιητές, διατηρούσαν πλούσια κόμη ακούρευτη και επιμελώς ατημέλητη. Σήμα κατατεθέν ένα πράγμα, όπως ο μπερές του φραντσέζου ζωγράφου, ας πούμε. Με το που έβλεπες την πλούσια κόμη καταλάβαινες με μιας ότι είχες να κάνεις με ένα μυαλό ρομαντικό, διαφορετικό από των άλλων ανθρώπων. Να το έκαναν επίτηδες οι ποιητές; Μάλλον, γιατί τα παραδείγματα πολλά. Το αστείο δε είναι -το πολύ πικρό αστείο- ότι σε

Συνεχίστε...

«Η Βυσσινάδα» [μέρος δεύτερο], γράφει η Μαρία Πανούτσου

[caption id="attachment_3117" align="alignright" width="300"] [Παρέα με τους γονείς μου απολαμβάνοντας την αγαπημένη μου βυσσινάδα.][/caption] Μοιάζω πιο πολύ στον χαρακτήρα του πατέρα μου. Τουλάχιστον σε γενικές γραμμές, αν και έχω πάρει την μελαγχολία της μητέρας μου αλλά ελεγχομένη, αφού  η ιδιοσυγκρασία που  κληρονόμησα, του πάτερα,  δημιουργεί μεγάλη αντίσταση σε ό,τι  αρνητικό και  μη αισιόδοξο. Στην φωτογραφία αυτήν φαίνονται  οι  ομοιότητες και των δύο  μας. Γελάμε και οι δυο

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music